Mówi się, że cel uświęca środki. To prawda, szczególnie gdy cel jest szczytny, a wykorzystane środki nikogo nie ranią. Czy faktycznie jest tak, że współcześnie, żeby zainteresować ludzi trzeba ich zszokować, zaskoczyć, dać im powody do plotkowania?
Maciek ma 15 lat, codziennie jeździ autobusem linii 187. Zachowuje się inaczej niż typowy pasażer, czasem wymachuje rękoma, czasem krzyczy, jego ruchy wydają się nerwowe. Zdarza się, że koncentruje się na czymś zwykle dla ludzi nieistotnym - światełku nad drzwiami, wlepce, plamie na płaszczu starszej pani. Wtedy wpada w ekscytację, na swój sposób. Większość współpasażerów zerka z dezaprobatą na mamę, która nie umie wychować porządnie dziecka.
Bartek ma 45 lat, nie jeździ codziennie metrem ale 11 stycznia postanowił właśnie metrem pokonać trasę na spotkanie. Zachowywał się inaczej niż zwykle: wymachiwał rękoma, chwilami zasłaniał uszy, tak jakby jakiś ostry dźwięk przewiercał mu mózg, zmieniał miejsce i nerwowo się rozglądał. Ludzie zerkali i odwracali głowy. Chętniej komentowali to zachowanie później, w internecie.
Maciek ma autyzm. Bartek jest aktorem. Maciek nie umie wyjaśnić swojego problemu, dlatego Bartek Topa wziął na siebie tę rolę. Kilka razy spotykał się z Maćkiem i terapeutami by jak najlepiej poradzić sobie z zadaniem aktorskim. Organizatorami akcji, która rozpoczęła się od udziału Bartka w Pytaniu na śniadanie, są; Fundacja SYNAPSIS, reżyser filmowy Tomasz Wlaziński oraz aktor Bartłomiej Topa. Jej celem jest przybliżenie problemu autyzmu i zwrócenie uwagi na to, że wśród nas żyją osoby, które odbierają świat inaczej.
Filmik z uczestnictwa Bartka w programie śniadaniowym TVP2 wywołał burzę w internecie. Aktor - góral z pochodzenia - zaproszony został do bloku modowego o praktycznych i estetycznych aspektach strojów narciarskich ale jego zachowanie bardzo zaskoczyło prowadzących i ekipę telewizyjną. Zamiast brać aktywny udział w rozmowie, dotykał różnych faktur materiałów, nerwowo się wiercił, nie potrafił odpowiedzieć na proste pytania, a na pytanie czy lubi chodzić w kożuchu odpowiedział, że nie lubi kożucha na mleku, tak jakby nie rozróżniał pojęć. Portale plotkarskie, społecznościowe i tabloidy huczały od opinii: „Nagranie z programu Pytanie na śniadanie zmusza do zastanowienia, dlaczego prowadzący dopuścili, by wyraźnie niedysponowany aktor wystąpił przed kamerami?", „Wtopa Topy w „Pytaniu na śniadanie", „Co się stało z Topą? Czyżby to tylko ekscentryczny styl bycia? A może zaawansowana postać choroby filipińskiej?". Internauci komentowali, że może jest chory, może przedawkował leki, a może „przypigulił" czy „przykwasił" zastanawiając się, co to spowodowało - nieszczęśliwa miłość, ciężkie role, szołbiz a może potrzeba odstresowania?
A Bartek tylko wiernie odgrywał zachowanie osoby ze spektrum autyzmu, co zostało wyjaśnione w filmiku przesłanym do mediów w kilka dni później. Przyznał, że dla niego było to wymagające zadanie aktorskie, ale dla osób cierpiących na autyzm to codzienność z którą muszą się zmagać. Nawet przez chwilę nie miałem wątpliwości, że Cel projektu wart jest podjęcia ryzykownych działań – Bartek Topa.
Być może wielu zainteresowanych dziwnym zachowaniem Bartka po raz pierwszy usłyszało o autyzmie. Na pewno wszyscy zobaczyli jakie zachowania mogą towarzyszyć temu zaburzeniu, a niejedna osoba z ciekowości poszukała dodatkowych informacji o spektrum autyzmu. To efekt na osiągnięcie którego liczyli organizatorzy.
Joanna Grochowska, wiceprezes Fundacji SYNAPSIS - Autyzm dotyka coraz więcej ludzi na całym świecie. To najczęściej występujące zaburzenie rozwojowe. W Wielkiej Brytanii i USA aż 1% populacji cierpi na zaburzenia autystycznego spektrum. Szacujemy, że w Polsce wykrywany jest u jednego dziecka na około 300. To właśnie z tego powodu ONZ oficjalnie uznał autyzm za jeden z najpoważniejszych problemów zdrowotnych świata obok raka, cukrzycy i AIDS.
Autyzm wprowadza zmysły w błąd! Powoduje trudności w postrzeganiu świata, uczeniu się, porozumiewaniu i kontaktach społecznych. Choroba ta zmienia percepcję świata, zniekształcając pracę naszych zmysłów na wiele, wiele sposobów.
Wyobraźmy sobie co by było, gdybyśmy któregoś dnia obudzili się, a żaden z dotychczas poznanych zmysłami schematów nie był taki jak zawsze: sól byłaby gorzka, wrzątek by nie parzył, ludzie zamiast mówić wydawaliby niezrozumiały dla ucha szum, a oczy widziały najmniejsze pyłki powietrza, które nieustannie wirując zasłaniają świat. I okazuje się, że to nowe postrzeganie dotyczy tylko nas, podczas gdy wszyscy dookoła zdają się nie zauważać zmian. Tak właśnie może wyglądać świat osoby z autyzmem.
Fundacja SYNAPSIS pomaga cierpiącym na autyzm żyć w świecie, który widzą, słyszą i czują inaczej niż my. Dowiedz się więcej o autyzmie na www.synapsis.org.pl
***
„Autyzm - całe moje życie"- to akcja informacyjna dotycząca autyzmu zrealizowana przez Fundację SYNAPSIS, reżysera Tomka Wlazińskiego i aktora Bartłomieja Topę, przeprowadzona w dniach 11-14 stycznia 2012 roku, utrzymywana w ścisłej tajemnicy nawet przed mediami, w których była przeprowadzana. Efekt zapoczątkowany udziałem w programie śniadaniowym wzmocniony został w ciągu następnych trzech dni przez wpuszczanie do internetu amatorskich filmów nagrywanych aparatem telefonicznym, na których widać aktora zachowującego się nietypowo w różnych codziennych sytuacjach (w sklepie, w restauracji, w metrze). Projekt wsparli przyjaciele Fundacji SYNAPSIS, Agencja Reklamowa PZL, Papaya Films oraz Studio Lunapark.
Więcej informacji: Łukasz Kościuczuk tel. (+48) 501 370 686
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
***
UWAGA! Akcja "Autyzm - całe moje życie" z udziałem Bartka Topy miała na celu przybliżenie problemu autyzmu i zwrócenie uwagi na to, że wśród nas żyją osoby, które odbierają świat inaczej. Czy to nam się udało? Podziel się z nami swoją opinią - to dla nas ważne. Napisz na adres
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
Dziękujemy!
Publikacja "50 pytań i odpowiedzi na temat Zespołu wcale nie muzycznego"
„50 pytań i odpowiedzi na temat Zespołu wcale nie muzycznego", której autorem jest nastolatek z Zespołem Aspergera, jest bardzo osobistym, i tym samym, subiektywnym spojrzeniem na problem Zespołu Aspergera. Jesteśmy jednak przekonani, że może być ona ciekawą lekturą zarówno dla profesjonalistów, jak i rodzin osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Pisownia, stylistyka, interpunkcja oraz wszystkie sformułowania są dziełem autora, w które nie ingerowaliśmy.
Od autora:
"Ta niewielka książeczka nie może zastąpić fachowego badania lekarskiego, może jednak stanowić pewne uzupełnienie innych źródeł o Zespole Aspergera. Jako, że cierpię na powyższą przypadłość, tekst jest napisany przez osobę która rozumie problem. Znajdą w nim Państwo przykładowe pytania i odpowiedzi jakie nasuwają się po dowiedzeniu się o tym, że ktoś bliski cierpi na tę formę autyzmu. Zapraszam zatem do lektury."
Biografia:
"Nazywam się Stefan Aleksander Dziekoński. Mam zespół Aspergera. Urodziłem się w 1995 roku w Białymstoku. Od dziecka nie potrafiłem bawić się z rówieśnikami. Z wiekiem coraz bardziej izolowałem się od grupy. Byłem poddawany badaniom, ale te nigdy jakoś nie mogły wskazać co mi jest. W szkole radziłem sobie całkiem dobrze, nie wyglądałem na osobę upośledzoną. Zauważono jednak moje dziwne zachowania między innymi chodzenie bez celu po korytarzu, brak kontaktu wzrokowego, zbyt dojrzały sposób wysławiania się. Wyraźnie odstawałem od klasy co niejednokrotnie przysparzało mi kłopotów. Pod koniec 2007 roku nastąpiła poważna zmiana w moim życiu, albowiem przeprowadziłem się do Warszawy. I tu właśnie zaczęto podejrzewać u mnie autyzm, aby ostatecznie postawić diagnozę - Zespół Aspergera.
Obecnie ukończyłem trzecią klasę gimnazjum z czerwonym paskiem. Nie przepadam za moimi rówieśnikami a ściślej mówiąc za ich niekiedy skandalicznym zachowaniem. Wydarzenia z tatą uczyniły mnie człowiekiem podejrzliwym i bardziej niż kiedykolwiek zamkniętym w sobie. Mimo to mam spore osiągnięcia w kilku dziedzinach życia i zacząłem współpracę z Fundacją SYNAPSIS. Lubię czytać, interesuję się historią. W moim dorobku literackim znajduje się kilka wierszy i mała książka na temat zespołu Aspergera.
Z wyrazami szacunku Stefan Aleksander Dziekoński herbu Korab"
XXIV Aukcja Charytatywna na rzecz Fundacji SYNAPSIS, Teatr Wielki - Opera Narodowa w Warszawie, 21.01.2012 r.
Fundacja SYNAPSIS wspólnie z Portalem Rynku Sztuki Artinfo.pl zapraszają do udziału w XXIV Aukcji Charytatywnej. Całkowity dochód z aukcji zostanie przekazany na wczesne wykrywanie autyzmu i terapię prowadzoną w Ośrodkach Fundacji SYNAPSIS. Aukcja odbędzie się 21 stycznia 2012 r. w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, podczas Wielkiej Gali Business Centre Club.
Wszystkie prace licytowane będą od 100 zł.
Przygotowaliśmy około 60 prac wybitnych polskich artystów sztuki współczesnej. Będą to dzieła, zarówno uznanych twórców, m.in. Edwarda Dwurnika, Ewy Kuryluk, Teresy Murak, Jana Tarasina, Jakuba Dominika, Tomka Sętowskiego, Krzysztofa Pająka, których prace były prezentowane na wystawach w Polsce i za granicą, jak również obrazy młodych autorów, posiadających ugruntowaną pozycję artystyczną m.in. Gossi Zielaskowskiej, Łukasza Huculaka, Ivo Nikicia, Igora Chołdy, Zbioka, Chazme, Pauliny Zalewskiej. Starając się przedstawić różnorodną ofertę, zarówno pod względem artystycznym, jak i rodzaju techniki, na aukcji licytowane będą prace malarskie, rysunki, rzeźba, grafika. Zaprezentowane zostaną też fotografie takich artystów jak: Paweł Pierściński, Edward Hartwig, Małgorzata Markiewicz, Stanisław Ekier czy uhonorowany ostatnio nagrodą im. Katarzyny Kobro - Zygmunt Rytka.
Zlecenia licytacji przyjmujemy: telefonicznie: 601 808 148, 022 818 94 68 e-mail:
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
Bezpłatne warsztaty dla pracodawców w ramach projektu "Zatrudnij Asa" - 30.03.2012
W związku z realizacją przez Fundację SYNAPSIS projektu innowacyjnego „Zatrudnij Asa" zapraszamy pracodawców do udziału w kolejnej edycji bezpłatnych warsztatów, podczas których będą Państwo mogli zapoznać się z uwarunkowaniami zatrudniania osób niepełnosprawnych oraz poznać korzyści płynące z zaangażowania do pracy we własnej firmie osoby z zespołem Aspergera. Zajęcia poprowadzą Karolina Dyrda – psycholog oraz Maria Jankowska – radca prawny. Spotkanie odbędzie się w siedzibie Fundacji SYNAPSIS ul. Ondraszka 3 w Warszawie w dniu 30 marca 2012 roku w godzinach 09.00-16.00.
Kim jest As?
Osoby z zespołem Aspergera, biorące udział w projekcie, nazwaliśmy Asami, ponieważ uważamy, że przy odpowiednim wsparciu mają szansę nie tylko śmiało konkurować z innymi pracownikami na rynku pracy, ale pod wieloma względami mogą okazać się od nich lepsi.
As – pracownik doskonały
W niektórych pracach wymagających koncentracji i ogromnej dokładności, szczególnie w pracach opartych na powtarzalności pewnych czynności, osoby z zespołem Aspergera zwykle okazują się bezkonkurencyjne. Wśród profesji, które wydają się być stworzone dla osób z zespołem Aspergera znajdą się zawody związane z wykonywaniem prac biurowych oraz prac związanych z sektorem IT, takie jak prace administracyjne, prace związane ze statystyką, wprowadzanie danych, prace informatyczne czy programowanie komputerowe.
Kontakt w sprawie szkoleń: Jarosław Zalewski
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
tel. 22 825 86 33 wew. 105
Terminy dyżurów dietetyka w styczniu 2012 - 14.01 (sobota) oraz 28.01 (sobota)
W styczniu dietetyk pełni dyżury w dniach:
sobota 14.01.2012, godz. 9:00 - 17:00
sobota 28.01.2012, godz. 9:00 - 17:00
e-mail:·
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
tel. 22 825 86 33 wew. 109
Spotkania "Pełno Spraw dla Niepełnosprawnych" - 13 grudnia 2011 r
Centralny Punkt Informacyjny Funduszy Europejskich zaprasza chętnych, a w szczególności osoby niepełnosprawne i ich opiekunów, do udziału w spotkaniu na temat dotacji z Funduszy Europejskich, z których mogą korzystać osoby niepełnosprawne.
Spotkanie odbędzie się 13 grudnia 2011 r. w godz. 11.00-15.00 w siedzibie Centralnego Punktu Informacyjnego przy ul. Żurawiej 3/5, która jest dostosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych. W czasie spotkania będzie obecny tłumacz języka migowego.
W programie:
informacje o rodzajach działań finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego (warsztaty aktywizacji, doradztwo, pośrednictwo zawodowe i pracy, staże, szkolenia, kursy, środki finansowe na założenie własnej działalności gospodarczej),
prezentacja aktualnie realizowanych projektów dla osób niepełnosprawnych,
konsultacje indywidualne z udziałem ekspertów z Centralnego Punktu Informacyjnego.
Osoby, które chciałyby wziąć udział w spotkaniach prosimy o przesłanie maila na adres:
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
(ze wskazaniem terminu spotkania, imienia, nazwiska i nr telefonu kontaktowego) lub o telefon pod numer 22 626 06 32 lub 33. Dane osobowe osób, które przyślą zgłoszenia będą wykorzystywane wyłącznie na potrzeby związane z organizacją spotkań.
Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc o udziale w spotkaniu decyduje kolejność zgłoszeń. Udział w spotkaniu jest bezpłatny. W przypadku pytań prosimy o kontakt telefoniczny pod numerem 22 626 06 32/33.
Jednocześnie serdecznie zapraszamy do skorzystania z bezpłatnych konsultacji w Centralnym Punkcie Informacyjnym. Oferujemy:
pomoc w znalezieniu źródeł dofinansowania Państwa pomysłów,
pomoc beneficjentom Funduszy Europejskich w przyswojeniu zasad rozliczania projektu,
konsultacje telefoniczne, mailowe oraz w naszej siedzibie.
e-mail:·
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
tel. 22 825 86 33 wew. 109
Pracownia Rzeczy Różnych SYNAPSIS poszukuje studentów i absolwentów na staż
Pracownia Rzeczy Różnych SYNAPSIS jest pierwszym w Polsce przedsiębiorstwem społecznym dla osób z autyzmem. Mieści się w Wilczej Górze pod Warszawą i zatrudnia 24 dorosłe osoby z autyzmem i zespołem Aspergera. Głównym celem Pracowni jest aktywizacja zawodowa i społeczna dorosłych osób z autyzmem. Doświadczenia europejskie pokazują, że osoby z autyzmem mogą i chcą pracować, jeśli stworzy się im odpowiednie warunki. Praca wzmacnia ich poczucie własnej wartości i daje im szansę na większą samodzielność.
staż trwa od grudnia 2011 r. do czerwca 2012 r. (jeden dzień w tygodniu – 8 godzin),
koszt stażu 120 zł/ miesiąc,
zapewniamy dojazd autobusem pracowniczym z Warszawy do Wilczej Góry i z powrotem.
W ramach stażu zapewniamy:
szkolenia teoretyczne,
udział w zajęciach terapeutycznych,
prowadzenie zajęć indywidualnych i grupowych z dorosłymi osobami z autyzmem
i zespołem Aspergera,
udział w procesie diagnostycznym dorosłych osób z autyzmem i zespołem Aspergera,
udział w integracyjnych spotkaniach Klubu Forum,
po odbytym stażu oferujemy zaświadczenie oraz referencje.
Osoby zainteresowane prosimy kierować swoje CV na adres e-mail: staż@rzeczyrozne.pl Dodatkowe informacje pod numerem telefonu: 505-055-790. Koordynator stażu: Katarzyna Wróbel, Aneta Roguska Nasz sklep: www.rzeczyrozne.pl
Bezpłatne warsztaty dla pracodawców w ramach projektu "Zatrudnij Asa" - 07.12.2011.
W związku z realizacją przez Fundację SYNAPSIS projektu innowacyjnego „Zatrudnij Asa" zapraszamy pracodawców do udziału w bezpłatnych warsztatach, na których będą Państwo mogli zapoznać się z uwarunkowaniami zatrudniania osób niepełnosprawnych oraz poznać korzyści płynące z zaangażowania do pracy we własnej firmie osoby z zespołem Aspergera. Zajęcia poprowadzą Karolina Dyrda – psycholog oraz Maria Jankowska – radca prawny. Spotkanie odbędzie się w siedzibie Fundacji SYNAPSIS ul. Ondraszka 3 w Warszawie w dniu 7 grudnia 2011 roku w godzinach 09.00-16.00.
Kontakt w sprawie szkoleń: Jarosław Zalewski
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
tel. 22 825 86 33
Polecamy publikację "Inaczej mówiąc" Stowarzyszenia Koncentrat. A w niej m.in. artykuły o autyzmie.
"Chcemy, by książka, która powstała w ramach projektu "Inaczej mówiąc" była początkiem rozmowy. Początki zwykle są trudne – zdarzają się niezręczności i nieporozumienia. Co nie znaczy, że nie warto podejmować wysiłku.
Chcemy, by ta książka była też poradnikiem savoir-vivre'u. Takim, który zachęca do tego, by czasem zajrzeć pod obrus, na którym są równo ułożone sztućce.
Nie próbujemy niczego udowodnić – opowiadamy o ludziach, którzy zechcieli z nami porozmawiać. Każda osoba jest inna. Każda mówi tylko w swoim imieniu. Każda ma na swoim koncie sukcesy i porażki, każda o czymś marzy, czymś się martwi albo z czegoś cieszy. Maciek jest tłumaczem, ma zespół Tourette'a, biega w maratonach. Agnieszka właśnie zaczyna studia, lubi chodzić na koncerty i podróżować. Porozumiewa się, pokazując łokciem lewej ręki kolejne litery na leżącej przed nią tablicy. Justyna robi witraże, lubi łowić ryby, jeździ na łyżwach, ma autyzm.
Oddaliśmy też głos ekspertom – praktykom, naukowcom, terapeutom. Żeby z różnych perspektyw spojrzeć na rzeczywistość, postawić pytania, na które nie ma jedynie słusznych odpowiedzi. Nie da się napisać o wszystkim. Bohaterowie reportaży nikogo nie reprezentują, nie czują się przedstawicielami żadnej grupy. Zechcieli się otwarcie podzielić z nami swoją prywatną opowieścią i w tym tkwi wielka siła tego spotkania.
Mamy nadzieję, że nasze podpowiedzi pomogą w przełamaniu bariery, która utrudnia otwartą komunikację z osobami z różnymi typami niepełnosprawności. Wskazówki nie są uniwersalne. Trzeba wrażliwości, intuicji i otwartości na drugiego człowieka, by udało się zbudować prawdziwy kontakt. I obie strony muszą tego chcieć.
Więc nie napinajmy się. Jak czegoś nie wiemy, zapytajmy. Jak popełnimy gafę, przeprośmy."
Relacja portalu Reedukacja.pl z Konferencji "Trudne zachowania - Pozytywne podejście"
Gościem specjalnym był Gary W. LaVigna, Ph.D. z Institute for Applied Behavior Analysis w Los Angeles - światowej sławy specjalista w dziedzinie zapobiegania i przeciwdziałania szczególnie trudnym, zwłaszcza agresywnym, autoagresywnym i destrukcyjnym zachowaniom u dzieci i osób dorosłych z zaburzeniami rozwojowymi, takimi jak autyzm i zespół Aspergera, a także z ADHD, niepełnosprawnością intelektualną i pokrewnymi.
Uroczystego otwarcia Konferencji i powitania licznych uczestników spotkania dokonał Prezes Zarządu Fundacji Synapsis – Michał Wroniszewski. Na początku swojego wystąpienia podkreślił, że autyzm to wielkie wyzwanie zarówno dla nauczycieli, rodziców, terapeutów ale przede wszystkim dla samych chorych. Zwrócił także uwagę, że osoby ze spektrum autyzmu to osoby cierpiące, a wyzwalana przez nich agresja jest bardzo często reakcją na ich bezsilność oraz trudne warunki życia.
Po krótkim wstępie odnoszącym się do tematu konferencji, prelegent przedstawił i jednocześnie zapowiedział gościa głównego – Gary’ego W. LaVigna, dyrektora ds. klinicznych w Institute for Applied Behavior Analysis (IABA) w Los Angeles. Na wstępie LaVigna przedstawił historię prowadzonego przez siebie Instytutu, wyjaśnił na czym polegają usługi świadczone przez klinikę, a także jak wygląda terapia osób korzystających z Jego pomocy. Podkreślił, że od samego początku pragnął aby Instytut ten był alternatywą dla domów grupowych, w których ludzie z autyzmem bardzo często zmuszani są do współdzielenia np. pokoju bądź też mieszkania z drugą osobą z podobnym zaburzeniem. Prelegent podkreślał, że w jego opinii zmuszanie osób, które nie są w pełni zdrowe, do podejmowania decyzji dotyczących ich życia prywatnego (i nie tylko), jest dla nich bardzo krzywdzące i stosunkowo często daje odwrotny do zamierzonego rezultat. Osoby ze spektrum autyzmu, które były zmuszane do takich działań, w dużym stopniu nie radzą sobie w późniejszym życiu społecznym, mają problemy z nawiązywaniem relacji z drugą osobą oraz podziałem ról społecznych. LaVigna wspomniał również o drugim rodzaju świadczonych przez Niego usług, poprzez Centrum Wsparcia Behawioralnego. Głównym zadaniem Centrum jest pomoc dla osób z zaburzeniami, w wieku od dwudziestu do ok. czterdziestu lat, w którym to okresie powinni podjąć pracę i odpowiednio wykonywać obowiązki zawodowe. Zespół Gary’ego W. LaVigna pomaga osobom z zaburzeniami w znalezieniu pracy, a te, które przejawiają dodatkowo zachowania trudne, kierowane są na specjalny program przygotowujący, w wyniku którego ok. 65-80 proc. pacjentów z powodzeniem znajduje pracę.
Po krótkiej wymianie poglądów z publicznością prelegent przeszedł do omawiania zagadnienia PBS (ang. Positive Behaviour Support) - oznaczającego wspieranie pozytywnych zachowań. Podkreślił, że najważniejszym czynnikiem jakim powinniśmy się kierować w pracy z osobą z zaburzeniami jest jej samodzielność oraz umiejętność bycia niezależnym. LaVigna omówił również kwestię związaną ze stosowaniem kar. Z przeprowadzonych przez siebie badań wynika, że rozwiązania pozytywne (bez stosowania kar) są skuteczne i cieszą się szerokim poparciem na całym świecie. Nie oznacza to jednak, są one łatwe do zastosowania. Prelegent wymienił i omówił najważniejsze techniki behawioralne stosowane w podtrzymywaniu wartości u osób z zaburzeniami:
obecność (tych osób) w życiu społecznym,
(ich) niezależność,
stałe zaangażowanie w proces ustanawiania tożsamości,
produktywność do momentu uzyskania ekonomicznej niezależności,
możliwość rozwoju różnych relacji społecznych i zawierania przyjaźni, w tym znalezienie partnera życiowego.
Podkreślał też jak ważną rolę w życiu osób z zaburzeniami odgrywają ludzie zdrowi. Do naszych głównych obowiązków należy pomoc, która powinna się pojawić gdy osoby przykładowo ze spektrum autyzmu nie czują się szczęśliwe. Powinniśmy pomóc im w zmianie otoczenia, pracy, miejsca zamieszkania wtedy, gdy w ich codziennym życiu nie pojawia się radość, a smutek.
W kolejnej części wykładu autor zaprezentował strategie terapeutyczne odnoszące się do pytania – „dlaczego ludzie stosują kary?”. Kara następuje po fakcie, a strategie działania są przed karą, kiedy mamy jeszcze możliwość nie dopuszczenia do zachowania trudnego. Strategia terapeutyczna mierzona jest w kontekście przyszłości, wymaga od nas czasu oraz zaangażowania. Często my sami powodujemy sytuację, w której stosujemy kary, ponieważ nasza emocjonalna reakcja jest tak silna, że nie potrafimy sobie poradzić w żaden inny sposób. Naszym problemem są emocje, z którymi sobie nie radzimy a całą złość, frustrację przekazujemy dalej, w tym wypadku na osoby z zaburzeniem, które wymagają od nas pełnego zrozumienia.
Następnie prelegent przeszedł do udzielenia odpowiedzi na pytanie – dlaczego należy stosować alternatywę dla karania? Zaczął od wyjaśnienia jak ważną rzeczą jest skupienie się na funkcji, dlaczego dana osoba robi to co robi, co ją skłania ku temu, aby zachowywać się w taki a nie inny sposób. Jeśli będziemy w stanie ustalić jakie są przyczyny konkretnego postępowania osoby, sami będziemy w stanie odstąpić od kar. Gdy historia wskazuje, że zachowanie agresywne jest skutkiem stosowania agresji wobec tej osoby w przeszłości, sami odstępujemy do wymierzania ponownych kar względem takiego człowieka. LaVigna podkreślił, że przez czterdzieści lat pracy zawodowej zauważył trend polegający na odchodzeniu od tradycyjnych metod, w tym wypadku od karania złych zachowań. Prelegent podkreślił, że jest to naukowo udokumentowane oraz wyjaśnił, że pozytywne działanie działa nawet w stosunku do bardzo trudnych i ciężkich zachowań, a przeszkolenie się w tej dziedzinie jest stosunkowo łatwe, gdyż nie potrzeba do tego specjalistów, a jedynie chęci i cierpliwości. Zaznaczył również, że w obecnym czasie ilość literatury dostępnej na rynku w tej dziedzinie jest na tyle duża, że każdy jest w stanie znaleźć coś dla siebie.
Po przerwie autor wykładu omówił tzw. ciężkość epizodu, czyli miarę intensywności lub ciężkości incydentu behawioralnego. Ciężkość epizodu mierzymy w pięciostopniowej skali, jednak jest ona mierzona inaczej niż ciężkość w czasie. Chcąc zobrazować różnicę pomiędzy jednym a drugim pojęciem prelegent posłużył się przykładem osoby, która początkowo miała dziesięć wybuchów agresji tygodniowo, z czasem zmniejszono ją do dwóch ataków (tak więc poprawa była z pozoru znacząca). Jednak różnica polegała na tym, że początkowo wybuch trwał jedną godzinę, a po trzech miesiącach, gdzie liczba wybuchów była mniejsza – średnio dwie godziny. Wniosek był taki, że zwiększono ciężkość epizodu zamiast go zmniejszyć. Redukcję częstotliwości i ciężkości epizodu należy stosować w sposób akceptowalny zarówno dla pacjentów, jak i dla całego personelu pracującego z daną osobą. LaVigna podkreślił, że aby osiągać wyniki należy posiadać, a co najważniejsze stosować, wieloelementowy plan działania, składający się z wielu części, które po połączeniu powinny dać rezultaty.
Następnie autor wykładu przeszedł do omawiania planu wsparcia – strategii proaktywnych zaczynając od metody łagodzenia ataku. Uwrażliwił uczestników Konferencji na to, aby w pracy z osobami z zaburzeniem kierowali się ich przyszłą samodzielnością. Podkreślał jak ważną rzeczą jest generalizacja zachowań. Osoba ze spektrum autyzmu powinna przenieść nauki wyniesione z terapii do ogółu, do życia codziennego. Jako przykład prelegent podał sytuację młodego mężczyzny z autyzmem, który wiedział jak wykonywać daną czynność (w jego przypadku jak nakryć do stołu), ale nie robił nic do czasu, aż uzyskał jasne polecenie co ma zrobić. Potrzebował ciągłej motywacji i jasnych poleceń - komendy od której był uzależniony. Naszym zadaniem jest tworzenie jasnych procedur, które z czasem przerodzą się w pewnego rodzaju rytuał osoby z zaburzeniem. Głównym zadaniem jest doprowadzenie do takiego stanu, takiej sytuacji, aby człowiek ze spektrum autyzmu (choć nie tylko z tym zaburzeniem) był samodzielny i potrafił bez obecności i pomocy osób trzecich zrobić proste, przydatne czynności – umyć się, zrobić zakupy, nakryć do stołu czy ugotować prosty posiłek. Warunkiem jest systematyczność, te czynności muszą być regularnie wykonywane, wyuczone. To pomoże także w przypadku wybuchu agresji, która będzie stopniowo zanikać wraz ze wzrostem samodzielności. Jeśli chory będzie w stanie samodzielnie nakryć do stołu to jego złość również zmaleje, bo będzie miał poczucie, że może, że potrafi.
W kolejnej części wykładu prelegent omówił strategię proaktywną – umiejętność nauczania, i podkreślił, że uczenie ma podstawowe znaczenie. Ważną rzeczą jest nauczanie nie tylko umiejętności, które są ważne z naszego punktu widzenia, ale też z punktu widzenia osoby chorej. Przyjemność również ma rację bytu, a naszym obowiązkiem jest pomoc pacjentowi w nauczeniu go czynności, która sprawia mu ogromną radość. Należy również pamiętać, że jako osoby odpowiedzialne powinniśmy brać odpowiedzialność za to, czego chcemy nauczyć. Skuteczność wykonywanych zadań, których chcemy nauczyć musi wynosić 100 proc. Jako przykład, Gary W. LaVigna podał pewną kobietę, która z przyjemnością włączała odtwarzacz CD, wkładała płytę i włączała piosenkę. Najważniejszą rzeczą było nauczenie tej kobiety „poprawności za każdym razem” (oznacza to, że poprawne włączenie płyty powinno się odbywać za każdym razem). Za sukces nie możemy uznać poprawnego wykonywania zadania np. trzy razy w ciągu dnia, jeśli poleceń było pięć. Sukcesem będzie poprawne zadanie wykonane tyle razy ile została podana komenda (każdorazowo).
Po przerwie, prelegent kontynuował opis nauki umiejętności. Podkreślił, że agresja pojawia się często wtedy, kiedy nasze polecenia względem osób z zaburzeniami są dla nich niezrozumiałe. Badania pokazują, że osoby z upośledzeniem dużo częściej i chętniej niż osoby zdrowe chcą się przystosowywać. W momencie kiedy pracujemy z dzieckiem lub uczniem powinniśmy zwrócić uwagę, czy taka osoba posiada trzy podstawowe umiejętności tj.:
potrafi powiedzieć, że nie rozumie – „nie rozumiem polecenia, nie wiem co mam zrobić, nie wiem o co chodzi”,
potrafi powiedzieć, że nie umie wykonać polecenia (rozumie polecenie, ale nie potrafi go wykonać),
potrafi powiedzieć NIE.
Osoby z autyzmem często wpadają w rytuały. Bardzo łatwo (nawet nieświadomie) można wprowadzić taką osobę w fazę rytuałów. Tę kwestię prelegent pokazał na przykładzie seksualności wśród osób z zaburzeniami. Sfera intymności jest bardzo ważna w życiu każdego człowieka, nie należy jej ograniczać a tym bardziej likwidować w przypadku osób chorych. Powinniśmy uczyć osoby ze spektrum autyzmu relacji między ludzkich, nawet tych bardziej intymnych. Z racji tego, że jak już wcześniej zostało wspomniane – osoby z zaburzeniami bardzo łatwo popadają w rytuały, należy kontrolować ich zachowania seksualne, ale tylko w taki sposób, aby nie pobudzać ich popędu seksualnego w miejscach publicznych. Należy umożliwić im, a przede wszystkim nauczyć, że kwestie intymne powinny być zaspokajane również w miejscach intymnych, specjalnie do tego przeznaczonych. Prelegent podkreślił, że nauka umiejętności musi być przyjemna na pacjentów, adekwatna do ich umiejętności, odnosić się do relacji z innymi osobami, ale także wspomagać radzenie sobie z różnymi sytuacjami, np. kiedy nie można otrzymać czegoś od razu i trzeba na daną rzecz poczekać (bez przejawów agresji). LaVigna podkreślił, że niezwykle istotną sprawą jest nauka tolerowania odmowy. Należy uczyć tolerowania naturalnie występujących zachować awersyjnych. Można tego dokonać poprzez np. stwarzanie kilka razy dziennie sytuacji, które wymuszą na pacjencie chęć dostania czegoś, lecz zamiast spełniać jego prośby od razu kazać mu chwilę poczekać. W ten sposób uczymy cierpliwości, należy jednak pamiętać, że trzeba to robić w odpowiedni sposób, małymi krokami wydłużać czas oczekiwania na nagrodę. Prelegent dodał, że rezultaty są widoczne, jednak pacjenci potrzebują kontroli nawet do końca życia, pomoc jest niezbędna i konieczna, aby rezultaty mogły się utrzymywać przez bardzo długi czas.
Przed ostatnią przerwą ze strony uczestników konferencji padło pytanie dotyczące stosunku Gary’ego W. LaVigna do stosowania farmakologii w przypadku autyzmu. Prelegent odpowiedział, że jest prawdziwym lekarzem, a nie farmakologicznym. Przyznał jednak, że czasami pojawiają się sytuacje, kiedy leczenie farmakologiczne w dłuższej perspektywie czasu może dać pozytywne rezultaty. Stwierdził też, że generalnie nie zna leku, który byłby bezpośrednio przydatny w przypadku leczenia zachować trudnych.
Po przerwie prelegent wspomniał o ostatniej części planu strategii proaktywnych, czyli zapobieganiu. Podkreślił, że kara występuje już po konkretnym zachowaniu, nie zapobiega mu. Ważna jest w tym przypadku kontrola zapobiegawcza, czyli nie dopuszczenie do zachowania, które wywoła złość, ponieważ wtedy kara jest już potrzebna, a tego chcemy uniknąć. Autor wspomniał o istotnym problemie nasycenia bodźcami. Jako przykład przedstawił historię czternastoletniej dziewczyny, która regularnie żuła rękaw swojego ubrania. Okazało się, że owa dziewczyna intelektualnie równała się dziewięciomiesięcznemu dziecku, u którego żucie ubrań jest normalnym zachowaniem w tym wieku. Celem było nauczenie pacjenta brania do ust i żucia rzeczy adekwatnych do wieku – czyli gumy do żucia, jedzenia. Nasycenie bodźcami było już tak duże, że żucie rękawa nie było już Jej potrzebne.
Gary W. LaVigna zakończył pierwszy dzień Konferencji zapraszając do indywidualnego zgłaszania swoich pytań odnoszących się do przeprowadzonego wykładu.
W drugim dniu Gary W. LaVigna mówił o strategiach reaktywnych, których jedynym celem jest szybkie i bezpieczne rozwiązanie sytuacji kryzysowej, obniżenie ciężkość epizodu (natężenia zachowania). – Stworzyliśmy coś w rodzaju próżni. Co zatem powinniśmy robić, gdy pojawi się zachowanie problemowe? Czasem zalecane jest ignorowanie, aby wstrzymać bodziec awersyjny.Ignorowanie może wygaszać zachowanie problemowe, ale może także je nasilać. Wszystko zależy od konkretnej sytuacji. Jeżeli trudne zachowanie wynika z chęci skupienia na sobie uwagi wówczas ignorowanie będzie nieskuteczne. Należy pamiętać, że nigdy nie mówimy o gwarancjach, ale o prawdopodobieństwach skuteczności strategii – tłumaczył.
Podczas wystąpienia poruszony został temat kary, która często może wywoływać odwrotny efekt od zamierzonego. Poprzez kary możemy nieświadomie wzmacniać trudne zachowania, doprowadzać do ich eskalacji. Podkreślił przy tym znaczenie wspierania pozytywnych zachowań.
Prelegent omówił także niezwykle skuteczną strategię aktywnego słuchania Thomasa Gordona, która polega na obijaniu komunikatów (parafrazowaniu), np. Rozumiem, że nie podoba Ci się …, Czyli chciałbyś … Dzięki tej strategii jesteśmy w stanie zyskać czas dla obniżenia skumulowanych negatywnych emocji. Przejście do innej strategii powinno poprzedzić wyszczególnienie listy poprzez stwierdzenie typu: - Czy jest coś co jeszcze powinienem wiedzieć. Czy cały czas jesteś zły? Dzięki temu nawiązujemy relację.
LaVigna omówił także strategię zmiany bodźca, który nie jest związany z trudnym zachowaniem (sytuacją kryzysową). Ponieważ jest silny i niezwiązany często przerywa trudne zachowania. Aby ułatwić zrozumienie przekazywanej wiedzy, prelegent często obrazował sposoby wykorzystania omawianych strategii poprzez przytaczanie licznych historii pacjentów. W odniesieniu do strategii zmiany bodźca omówił treść listu pewnej mamy, która z agresywnym zachowaniem autystycznego syna radziła sobie poprzez wchodzenie na stół i śpiewanie. W innym przypadku taką zmianą bodźca był dzwoniący telefon, czy mecz baseballowy. – To nie jest reguła. Mówię tylko o tym, aby rozmawiać ze sobą wśród grona opiekunów i szukać takich bodźców. Należy przy tym pamiętać, że osoba reaguje na samą zmianę a nie na treść bodźca – mówił.
Podczas wystąpienia przedstawiona została strategia interpozycji (blokowania) – wprowadzania interwencji, w tym m.in. procedura WHAT? W niezwykle ciekawy sposób zaprezentowane zostały ponadto tzw. strategie sprzeczne z intuicją, do których należy m.in.:
1. Wprowadzenie i utrzymywanie preferowanych wydarzeń (proaktywna strategia) – polega na utrzymywaniu zagęszczenia zdarzeń preferowanych po wystąpieniu zachowania problemowego. Naturalną reakcją jest chęć anulowania wszystkich zaplanowanych aktywności ze strachu przed ponownym wystąpieniem sytuacji kryzysowej. Zdaniem prelegenta należy kontynuować zaplanowane aktywności, ponieważ nie występuje między nimi żadna zależności. Problemem zwykle jest emocjonalne podejście (reakcja), które utrudnia takie podejście do całego zdarzenia.
2. Zmiana kierunku na preferowane wydarzenie (strategia reaktywna) – przekierowanie na coś bardzo preferowanego (słodycze, muzyka). Gary W. LaVigna podał tu przykład dziewczynki, która podczas przerwy wybiegała poza teren szkoły. Reakcja personelu szkoły goniła zwykle uczennicę, co jeszcze bardziej wzmagało chęć ucieczki. Rozwiązaniem stało się podawanie uczniom niewielkich kawałków słodyczy na srebrnej tacy. Jeżeli chciała otrzymać kawałek musiała zostać na terenie szkoły.Tego typu rozwiązania zapobiegają występowaniu zachowań trudnych – przekonywał LaVigna.
3. Strategiczne wycofanie – prelegent nazwał je matką strategii. Polega na dawaniu dziecku tego czego chce. Intuicyjnie to nie jest dobre rozwiązanie, jednak jest bardzo skuteczne. Jako przykład LaVigna podał odwracanie się i wychodzenie, gdy tylko pojawia się zachowanie trudne.
Autor wystąpienia podkreślił znaczenie mierzenia ciężkości zachowań, który zawsze powinien być skoncentrowany na osobie. Przedstawił przy tym metodę PBS (ang. Positive Behavior Support), którą mierzy się ciężkość zachowań. Do tego celu powinniśmy wykorzystać wszystkie dostępne źródła informacji, w tym m.in. rodziców, otoczenie, dane medyczne etc. Prelegent obiecał przekazać Fundacji Synapsis do bezpłatnej dystrybucji przewodnik do analizy oceny funkcjonalnej (narzędzie do zbierania informacji). Podkreślił przy tym znaczenie współpracy wszystkich specjalistów podczas tego procesu. – Często bywa tak, że każdy specjalista skupia się wyłącznie na swoim obszarze badania. Brakuje potem wspólnej analizy, która pozwoli spiąć klamrą wszystkie występujące u pacjenta objawy. To tak jakby zajmować się badaniem słonia, ale każdy z badaczy analizowałby osobno różne części ciała. Jeden bada trąbę, inny wielką nogę, a kolejny ogon, ale nikt ostatecznie nie analizuje całego słonia. Efekt końcowy badania może być przez to mocno zniekształcony – tłumaczył.
LaVigna przekonywał, że wszystkie, nawet najmniejsze informacje dotyczące pacjenta i ich połączenie (podsumowanie) są niezwykle istotne. Podał przy tym przykład ze swojego życia, gdy przygotował obszerny raport nt. pacjenta i poproszono go o zmniejszenie objętości tego raportu. LaVigna skserował w mniejszej skali cały raport i przesłał go ponownie w takiej formie.
Prelegent bardzo szczegółowo omówił Wszechstronną Ocenę Funkcjonalną. Podkreślił, że proces oceny zaczyna się od samego skierowania. Bardzo ważne jest odpowiednie formułowanie pytań na pierwszym etapie. Zewnętrzny konsultant jest dobrym pomysłem, ponieważ tworzy obraz pacjenta od samego początku. Oczekiwania terapeuty odgrywają ważną rolę, bowiem wiara w powodzenie przyjętego planu terapeutycznego jest kluczem do sukcesu.
LaVigna obalał mity, że osoby z autyzmem nie poszukują interakcji społecznych. Poszukują i to bardzo mocno, ale często nie rozumieją i nie wiedzą jak to robić.
W przedostatniej części konferencji prelegent podzielił się ze wszystkimi uczestnikami konferencji wycinkiem życia prywatnego. Podkreślił, że w pierwszej kolejności jest mężem, ojcem i dziadkiem, a dopiero potem specjalistą. Zaprezentował na forum publicznym film z przeszłości, kiedy to śpiewał w męskim kwartecie.
Niezależnie gdzie mieszka dana osoba, powinniśmy wiedzieć jak wygląda jej otoczenie. Przestrzegał przy tym przed tzw. „ślepymi punktami”, tzn. zagrożeniem, że możemy być zaślepieni własnymi metodami, nie szukając innych rozwiązań dostosowanych do indywidualnych potrzeb „pacjenta”. Gary W. LaVigna omówił analizę mediacyjną rodziców personelu, która sprawdza ich umiejętności obcowania z osobami z autyzmem. Następnie zaprezentował analizę motywacyjną, która pozwala uzyskać szczegółowe informacje nt. tła. Szczegółowo omówiłanalizę funkcjonalną zachowania. Podkreślił przy tym, że nigdy nie powinniśmy zaczynać analizy od wniosków. Konieczne zatem jest ustalenie odpowiednich miar zachowania, które podlegać będzie parametryzacji. - To bardzo złożona analiza. Musimy wiedzieć, czego potrzebujemy. Za każdym razem musimy być detektywami – tłumaczył LaVigna.
Zorganizowane przez Fundację SYNAPSIS dwudniowe wykłady tak znamienitego gościa były doskonałą okazją do czerpania z Jego rozległej wiedzy i bogatego doświadczenia. Cieszymy się niezmiernie, że internetowy serwis pedagogiczny Reedukacja.pl miał przyjemność uczestniczyć w tak ważnym wydarzeniu jako patron medialny. Wszystkim uczestnikom Konferencji dziękujemy za wspólne spotkanie i przypominamy o zorganizowanym konkursie(informacja dostępna jest w Państwa materiałach konferencyjnych). Dla laureatów przewidzieliśmy nagrody książkowe Oficyny Wydawniczej IMPULS. Na Państwa zgłoszenia czekamy do dnia 28.10.2011 r. (piątek).
Konferencja adresowana była do profesjonalistów, rodziców, opiekunów, studentów i wolontariuszy oraz wszystkich, którzy stykają się w swojej pracy z trudnymi zachowaniami i poszczególnymi niepełnosprawnościami. Głównym celem konferencji jest przedstawienie specyficznych, nieawersyjnych i proaktywnych metod radzenia sobie z trudnymi zachowaniami osób cierpiących na poszczególne zaburzenia.
Konferencja była w całości tłumaczona na język polski.
Protokół z wyboru najkorzystniejszej oferty - Postępowanie 1/7.4/2011 - "Zatrudnij Asa"
Protokół z wyboru najkorzystniejszej oferty na wykonanie ulotek i plakatów w ramach postępowania prowadzonego w trybie zapytania ofertowego w związku z realizacją projektu innowacyjnego pt. „Implementacja skutecznych europejskich systemów funkcjonowania ekonomii społecznej w zakresie wprowadzania osób z autyzmem na polski rynek pracy" (projekt realizowany w ramach PO KL priorytet VII, działanie 7.4) Okres realizacji projektu od 1.11.2010 do 31.12.2012.
Konferencja "Trudne zachowania - Pozytywne podejście" - Ważne informacje dla uczestników
Odbiór odbiorników do tłumaczenia symultanicznego Bardzo prosimy o zabranie ze sobą dowodu tożsamości, gdyż na jego podstawie będą wydawane Państwu odbiorniki do tłumaczenia symultanicznego.
Odbiór faktur Faktury będą mogli Państwo odebrać pierwszego dnia konferencji (21.10.2011), od godz. 10:40. Ze względów organizacyjnych zachęcamy do odebrania ich tego dnia.
Odbiór zaświadczeń Zaświadczenie uczestnictwa w konferencji będzie można odebrać drugiego dni konferencji (22.10.2011) od godz. 12:30.
Delegacje Dokumenty będzie można podbić drugiego dnia konferencji przy odbiorze Zaświadczeń uczestnictwa.
Dojazd samochodem Ze względu na trwające remonty skrzyżowania ul. Boboriweckiej i ul. Chełmskiej zalecamy wjazd przez ul. Beethovena (wjazd od ul. Al. W. Witosa).
Zapytanie ofertowe nr 1/7.4/2011 na wykonanie ulotek oraz plakatów - Zatrudnij Asa
UWAGA: Wyjaśnienie do zapytania ofertowego nr 1/7.4/2011. Zgodnie z zapytaniem ofertowym na składanie ofert prosimy o podawanie ceny za plakat i /lub ulotkę dla *jednej* sztuki.
Fundacja „SYNAPSIS" zwana dalej Zamawiającym, stosując zasadę konkurencyjności zaprasza do złożenia ofert, w celu wyłonienia Wykonawcy na wykonanie ulotek oraz plakatów w związku z realizacją projektu innowacyjnego pt. „Implementacja skutecznych europejskich systemów funkcjonowania ekonomii społecznej w zakresie wprowadzania osób z autyzmem na polski rynek pracy" (projekt realizowany w ramach PO KL priorytet VII, działanie 7.4) Okres realizacji projektu od 1.11.2010 do 31.12.2012.
Spotkania "Pełno Spraw dla Niepełnosprawnych" - 14 i 18 października 2011 r
Centralny Punkt Informacyjny Funduszy Europejskich zaprasza chętnych, a w szczególności osoby niepełnosprawne i ich opiekunów, do udziału w spotkaniach na temat dotacji z Funduszy Europejskich, z których mogą korzystać osoby niepełnosprawne.
Spotkania odbędą się 14 i 18 października 2011 r. w godz. 11.00 – 16.00 w siedzibie Centralnego Punktu Informacyjnego przy ul. ul. Żurawiej 3/5, która jest dostosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych. Program obu spotkań będzie taki sam, więc zachęcamy do wybrania terminu, który będzie dla Państwa bardziej dogodny.
W programie:
informacje o rodzajach działań finansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego (warsztaty aktywizacji, doradztwo, pośrednictwo zawodowe i pracy, staże, szkolenia, kursy, środki finansowe na założenie własnej działalności gospodarczej),
prezentacja aktualnie realizowanych projektów dla osób niepełnosprawnych,
oferta punktów informacyjnych, czyli gdzie i jak szukać informacji,
konsultacje indywidualne z udziałem ekspertów z Centralnego Punktu Informacyjnego.
Osoby, które chciałyby wziąć udział w spotkaniach prosimy o przesłanie maila na adres:
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
(ze wskazaniem terminu spotkania, imienia, nazwiska i nr telefonu kontaktowego) lub o telefon pod numer 22 626 06 32 lub 33. Dane osobowe osób, które przyślą zgłoszenia będą wykorzystywane wyłącznie na potrzeby związane z organizacją spotkań.
Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc o udziale w spotkaniu decyduje kolejność zgłoszeń. Udział w spotkaniu jest bezpłatny.
W przypadku pytań prosimy o kontakt telefoniczny pod numerem 22 626 06 32/33. Jednocześnie serdecznie zapraszamy do skorzystania z bezpłatnych konsultacji w Centralnym Punkcie Informacyjnym. Oferujemy:
pomoc w znalezieniu źródeł dofinansowania Państwa pomysłów,
pomoc beneficjentom Funduszy Europejskich w przyswojeniu zasad rozliczania projektu,
konsultacje telefoniczne, mailowe oraz w naszej siedzibie.
Tylko do 7 października przyjmujemy zgłoszenia na Konferencję "Trudne zachowania ..."
Przypominamy, że jeszcze do 7 października przyjmujemy zgłoszenia uczestnictwa na Konferencję „TRUDNE ZACHOWANIA - POZYTYWNE PODEJŚCIE. Postępowanie behawioralne bez kar wobec autoagresywnych, agresywnych i innych trudnych zachowań osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, z ADHD oraz z niepełnosprawnością intelektualną", która odbędzie się w Warszawie, w dniach 21-22 października 2011 r. Swój udział potwierdziło już 624 uczestników, dlatego przypominamy, że decyduje kolejność zgłoszeń i termin dokonania wpłaty.
Zachęcamy do zapoznania się z ofertą wystawców, którzy będą obecni podczas konferencji. Specjalnie dla Państwa została przygotowana bogata oferta książek, pomocy oraz informacji dotyczących placówek terapeutycznych. Więcej informacji w zakładce Wystawcy.
Kontakt z dietetykiem: tel. (+48 22) 825 86 33 e-mail:·
Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
Poprawiony: poniedziałek, 03 października 2011 11:50
Relacja z VI Pikniku Ogólnopolskiego Forum Inicjatyw Pozarządowych - Warszawa 2011
VI Piknik Ogólnopolskiego Forum Inicjatyw Pozarządowych, który odbył się 17 września na Krakowskim Przedmieściu był świetną okazją do przyjrzenia się z bliska działalności prawie 100 organizacji pozarządowych z całej Polski, działających w różnych obszarach takich jak: ekologia, zdrowie, dzieci, edukacja obywatelska, pomoc humanitarna i rozwojowa, kultura, sport, nowe media. Program Pikniku był wypełniony licznymi atrakcjami: warsztaty, happeningi, działania sportowe, pokazy, wystawy, gra obywatelska dla najmłodszych, zabawy dla dzieci, spektakle teatralne przygotowane przez organizacje pozarządowe.
Stoisko Fundacji SYNAPSIS należało do jednych z najbardziej obleganych podczas imprezy. Trudno nam dokładnie oszacować ile osób oglądało m.in. rękodzieła wykonane przez naszych pracowników z Pracowni Rzeczy Różnych SYNAPSIS, ale jesteśmy przekonani, że było to dużo ponad tysiąc. Oprócz wspomnianych wyżej rękodzieł uczestnicy pikniku mogli uzyskać informacje na temat działalności naszej Fundacji oraz gdzie szukać ewentualnej porady, zobaczyć jak działa butonierka i wykonać sobie znaczek z dowolną grafiką czy obejrzeć wystawę prac dzieci z autyzmem.
Podsumowując, VI piknik OFIP należy zaliczyć do niezwykle udanych zarówno pod względem liczby osób, które odwiedziły nasze stoisko, ilości rękodzieł, które udało nam się sprzedać, czy też pięknej pogody. Dziękujemy tym, którzy byli w sobotę na Krakowskim Przedmieściu razem z nami i wsparli nasze działania! Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć na www.facebook.com/fundacja.synapsis
Protokół z wyboru najkorzystniejszej oferty - Postępowanie 3/7.2.2/2011 - "Czas na ekonomię społeczną"
Protokół z wyboru najkorzystniejszej oferty na wykonywanie przewozów dorosłych osób z autyzmem wraz z opiekunami na trasie z Placu Wilsona w Warszawie do Zakładu Aktywności Zawodowej w Wilczej Górze przy ul. Jasnej 36 A (gmina Lesznowola) rano i na tej samej trasie po południu w związku z realizacją projektu „Czas na ekonomię społeczną. Poszukiwanie i testowanie nowych możliwości podniesienia poziomu samofinansowania instytucji ekonomii społecznej w oparciu i model PRR", współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Priorytet VII „Promocja integracji społecznej", Działanie 7.2 „Przeciwdziałanie wykluczeniu i wzmocnienie sektora ekonomii społecznej", Poddziałanie 7.2.2 „Wsparcie ekonomii społecznej". Okres realizacji projektu od 01.03.2011 r. do 28.02.2013 r.
